Taş gibi sert bisküviler ve ıslak kekler: Arkadaşlarınız ve aileniz Advent döneminde "Noel pastacılığına" soyunduğunda, ister aşırı özgüven ister daha iyi bir fikir bulamamaktan kaynaklansın, yeteneksiz pastacılar ve bilgisiz alıcılar çelik gibi sinirlere ihtiyaç duyar. Köşe yazarımız Maria, bayram sezonunda yanlış yönlendirilmiş sevginin dostane sahte sevinçle buluştuğuna inanıyor.
METRO Stories Köşe Yazısı: Bir zevk meselesi
... küçük bir kasabadan geliyor, ancak bir süredir büyük şehirde yaşıyor - manavlar, içki mekanları ve uluslararası restoranlar arasında. Mutfak ve kültür çeşitliliğini seviyor, yeni şeyler denemekten hoşlanıyor ama biraz da geleneği seviyor. O böyle düşünüyor: Evi ev yapan bağımsız girişimcilerdir. METRO Stories'da gözlemlerini ve düşüncelerini yazıyor ve bazen sektör uzmanlarına kendi gözlemlerini soruyor.
Fırıncılığın aşk olduğunu iddia eden bir TV reklamı var. Bu çoğu zaman doğru olabilir. Ancak aşk rasyonel olma eğiliminde değildir. Ve amatör kelimesi, bir kişinin yaptığı işi sevdiğini ima eder, yapabildiğini değil. Noel, yılın sevgi üzerine düşündüğümüz zamanıdır. Bu yüzden, özellikle Noel zamanında, bunu tekrar tekrar fark etmemiz şaşırtıcı değildir: Ne pişirme sevgisi ne de alıcının sevgisi mutlaka yenilebilir unlu mamullere yol açmaz.
Her şey sırayla: Burada Grinch'i oynayıp Noel'i mahvetmek istemiyorum. Yemek yapmayı gerçekten seviyor musunuz? Yaşamak için mi? Ya da çocuklarınızla? Ve insanlar şimdiden bu lezzetli tarçınlı yıldızların ne zaman tekrar satışa sunulacağını merakla sormaya başladılar mı? O zaman fırını ateşleyin!
Ancak bisküvinin karanlık bir tarafı da var: Radyo "Last Christmas" ve "In the Christmas Bakery" çaldığında ve geri sayım çelenkin üzerindeki mumları tek tek yaktığında, hijyenik bir şekilde dekore edilmiş mutfaklar beyaz un tozu altında bir kış harikalar diyarına dönüşür. Tekerlemelerde hala komik bir şey olan büyük karmaşa, pek de genç olmayan sözlü patlamalara yol açar. Eğer beyaz sakallı yaşlı bir beyefendi olsaydı, ister göklerdeki Aziz Nikola ister Kuzey Kutbu'ndaki Noel Baba olsun, altın kitabının başında kırmızı yüzlü ve terli bir şekilde oturup şunları yazardı: tüm kötü çocuklar ve kızlar.
Alıcı için bile, ahlaki bir yanlış adıma giden yol kısadır ve ekstra karanlık zırhlı bisküvilerle döşelidir. Yalan söylemeden onları nasıl övebilirsiniz? Demir bir gülümseme ve ısırma gücüyle kara yıldızlardan birini dişlerinizin arasında kırın ve mutlu bir şekilde parçalayın: "Hm, diş bakım bisküvileri. Ne kadar düşüncelisiniz. Bunların sadece köpekler için olduğunu sanıyordum." Pek sayılmaz. Arkadaş çevremdeki yeteneksiz bir fırıncı, alıcıya övgü sunmaya başladı, örneğin: "Bak, pişmiş elmalı cheesecake'im her zamanki gibi gevrek değil. Gerçekten nemli!" Onay. Kaşıkla yedik.
Belki de dürüstlük sevginin en yüce halidir: Pişirme işini bir profesyonele bırakmayı tercih ettiğinizi dürüstçe itiraf etmek ve kendinizi kafede ya da fırında sevgiyle alışveriş yapmakla sınırlamak. Kolaylığı seviyorsanız ve Noel neşesinden başka bir şeye bulaşmak istemiyorsanız, en sevdiğiniz dükkan zaten çevrimiçiyse, sevgiyle çevrimiçi sipariş bile verebilirsiniz.
Bazı salonlar o zaman içtenlikle şöyle diyebilir: "Canlarım, sizin için pişirmedim." bastırılmış alkışlar için ara verin. "Bisküvileriniz sevgiyle satın alındı." Alıcılar belki de Noel'in şimdiye kadar duyduğu en dürüst "Oh, teşekkür ederim!" ile karşılık verirler. Mutfak temiz kalmıştır. Ve koca sakallı yaşlı adam - ister Aziz Nikola ister Noel Baba olsun - altın kitabının üzerinde memnuniyetle gülümser - hayır, o yoktur.
