Her şey mimar Marcella Hansch'ın RWTH Aachen Üniversitesi'ndeki eğitimini tamamlamak için sunması gereken bir tezle başladı. Ancak bir lisans programının sonu, okyanuslarımızı plastik atıklardan kurtaracak bir projenin başlangıcı oldu.
Marcella, siz bir mimarsınız: temiz okyanuslar için bir proje nasıl final teziniz oldu?
Tam tersi: final tezim temiz denizler için bir proje oldu. Dalış yaparken sorun tam anlamıyla burnumun dibindeydi ve kendimi bu konuya adamak istedim. Gerçek bir mimar gibi, daha sonra her türlü uzmanlık alanını okudum. Makine mühendisliği senaryoları okudum, geri dönüşüm tesislerini ziyaret ettim, NASA'ya yazdım, okyanusların oluşumuyla ilgili kitaplar okudum, kanalizasyon arıtma tesislerini inceledim - ve sonunda "Pasifik Çöp Taraması "nı geliştirdim.
Dalış yaparken, sorun tam anlamıyla burnumun dibindeydi.
Marcella Hansch
Pasifik Çöp Taraması (PGS) projesi. PGS temiz okyanuslar için yenilikçi bir çözüm sunuyor. Devrim niteliğinde bir fikre dayanıyor: en küçük mikroplastik parçacıkların bile sudan filtrelenmesini sağlayan özel bir tasarıma sahip yüzer bir platform. Bu yaklaşım, pasif sedimantasyon prensibinin yardımıyla ağlar olmadan çalışmaktadır. Bu yöntemle enerji tasarrufu sağlanıyor ve deniz yaşamı tehlikeye atılmıyor.
Planlama aşamasından bu yana neler oldu ve şimdi neredesiniz?
Her şey medya tarafından haberleştirilen konferanslardaki birkaç açılış konuşmasıyla başladı. Kamuoyu bu fikre giderek daha fazla ilgi gösterdi. Artık kar amacı gütmeyen bir kuruluşuz ve fikri hayata geçirmek için çalışıyoruz. İlk hedefimiz nehirler ve haliçler için prototipler geliştirerek plastiği okyanuslara ulaşmadan önce sudan uzaklaştırmak. Aynı zamanda çevre eğitimi alanında da aktif olarak çalışarak sorun hakkında farkındalık yaratmaya ve işe tüketimden, yani kökten başlamaya çalışıyoruz. Aktif ekibimiz 40 üyeden oluşuyor. Öğrencilerden, coğrafyacılara ve halkla ilişkiler uzmanlarından doktoralı biyologlara kadar "gemide" her şey var. Ayrıca 800'ün üzerinde destekleyici üyemiz var ve şu anda dünya çapında aktif durumdalar - hepsi de gönüllülük esasına dayalı.
İlk platform ne zaman ve nerede hizmete başlayacak?
İlk prototiplerin 5 yıl içinde hayata geçirilmesi hedefleniyor. Bunu başarabilmek için, teoriden pratiğe geçebilecek kapasiteye ve finansmana acilen ihtiyacımız var.
Denizden çıkarıldıktan sonra çöplere ne olacağı konusunda bir fikriniz var mı?
Benim ilk yaklaşımım plastiği gazlaştırmak oldu. Bu işlem, esas olarakCO2 ve hidrojenden oluşan sentetik bir gaz üretiyor. Hidrojen enerji kaynağı olarak,CO2 ise alg kültürleri için besin olarak kullanılabilir. Biyokütleleri daha sonra biyolojik olarak parçalanabilen alg plastikleri üretmek için kullanılabilir. 'Kullanım Ekibimiz' şu anda fizibilite ve diğer alternatif yaklaşımları araştırmaktadır. Sürdürülebilir kullanım bizim için önemlidir. Plastik, sonlu bir kaynak olan ham petrole dayandığı için aslında değerli bir hammaddedir. Bu nedenle yakılması bizim için kesinlikle bir seçenek değil.
Marcella Hansch bir mimar ve Pacific Garbage Screening e.V.'nin kurucusu. Floransa ve Aachen'da eğitim gören Marcella, birkaç yıldır Aachen'daki CROSS Mimarlık'ta mimar olarak çalışıyor. İşinin yanı sıra Pacific Garbage Screening (PGS) projesini yönetiyor. Ekip şu anda bu teknolojiyi hayata geçirmek ve aynı zamanda deniz kirliliği konusunda farkındalık yaratmak için çalışıyor. Marcella, Pasifik Çöp Taraması fikrine olan bağlılığı nedeniyle 2017 Edition F Ödülü ve Genç Yetenek kategorisinde Federal EcoDesign Ödülü ile onurlandırıldı.