Permakultura jest formą rolnictwa ekologicznego, w której grunty orne są tworzone bez marnowania zasobów lub przesiedlania siedlisk. Friedrich Lehmann z lehmann natur jest przekonany, że jest to sposób na wyżywienie światowej populacji. Wyjaśnia dlaczego w części 3 naszej serii o permakulturze.
Jestem przekonany, że dzięki permakulturze i rolnictwu ekologicznemu możemy wyżywić dwanaście miliardów ludzi.
Friedrich Lehmann
Friedrich Lehmann jest zafascynowany koncepcją permakultury. Ten hurtownik ekologicznych owoców i warzyw pracuje nad tym podejściem od ponad 20 lat i realizuje je na swojej ziemi uprawnej w Hiszpanii - z dużą cierpliwością, wielkim entuzjazmem i imponującym idealizmem. Za pośrednictwem swojej firmy"Lehmann Natur" dostarcza owoce i warzywa ze swoich farm do sieci Real.
Wczesny poranek pod koniec września. Słońce wschodzi nad polami Finca Jelanisol w Gibraleón w Andaluzji. Chociaż od prawie pięciu miesięcy nie padało, drzewa i krzewy są intensywnie zielone. Zamiast monotonnej monokultury często spotykanej w Andaluzji, jest tu różnorodność botaniczna: krzewy granatu i drzewa pomarańczowe, zioła i kwiaty, sukulenty i wysokie żywopłoty - różnorodność jest na porządku dziennym na Jelanisol. Nie zawsze tak było. "Kiedy 20 lat temu przejęliśmy finkę, uprawiano tu monokultury przy użyciu konwencjonalnych metod uprawy", wyjaśnia Friedrich Lehmann, właściciel finki. "W pewnym momencie zdaliśmy sobie sprawę, że nie tędy droga. Dlatego zaczęliśmy przekształcać farmę w uprawę permakulturową".
Jeśli szanujemy naturę, produkuje ona w obfitości.
Friedrich Lehmann
Permakultura jest formą rolnictwa ekologicznego, w której grunty rolne są tworzone bez marnowania zasobów lub przesiedlania siedlisk. Ekonomiczne wykorzystanie wody i unikanie sztucznych nawozów, pestycydów, herbicydów i fungicydów to ważne zasady tego podejścia. To tyle, jeśli chodzi o teorię. Jeśli naprawdę chcesz zrozumieć holistyczną koncepcję, najlepszym miejscem do odwiedzenia jest Jelanisol. Wycieczka po 52-hektarowej fince szybko ujawnia, jak działa ten system. Decydującym czynnikiem jest gleba - a dokładniej: warstwa humusu, która jest tu starannie budowana. Zawiera ona mikroorganizmy i składniki odżywcze oraz jest ważnym zbiornikiem wody. Trawy, kwiaty, dzika mięta i koper włoski rosną bez przeszkód między roślinami owocowymi i warzywnymi, chroniąc glebę przed wysychaniem. Zakrzywione pola zapobiegają zbyt szybkiemu odpływowi wody i erozji gleby. Tarasowe żywopłoty służą jako wiatrochrony i "hotele dla zwierząt".
"Nie mamy wątpliwości, że permakultura z rolnictwem ekologicznym będzie jedynym sposobem na wyżywienie światowej populacji w dłuższej perspektywie" - podkreśla Friedrich Lehmann. Już dawno udowodnił, że koncepcja ta opłaca się również pod względem ekonomicznym: Wraz ze swoim zespołem, który sezonowo powiększa się do około 30 pracowników, zbiera od 600 do 750 ton owoców i warzyw rocznie. "Im bardziej budujemy glebę i im lepiej rozumiemy naturę, tym wyższe są plony. Ale nie interesuje nas przede wszystkim ilość, ale przede wszystkim jakość." A każdy konsument w Niemczech może sam się przekonać, jak dobra jest ta jakość. Friedrich Lehmann dostarcza większość zbiorów - głównie granaty, kumkwaty, mango i awokado - bezpośrednio do hipermarketów Real w Niemczech.
"Nie ufaj miejscu, w którym nie rosną chwasty". - Te słowa definiują również aspiracje permakultury, która dziś, oprócz rolnictwa, ma również wpływ na dostawy energii, planowanie krajobrazu i projektowanie infrastruktury społecznej. Według Billa Mollisona, Australijczyka i współzałożyciela filozofii, celem permakultury jest stworzenie ekosystemów produktywnych rolniczo, które posiadają bioróżnorodność, stabilność i odporność naturalnych ekosystemów. Mollison opracował tę ideę jako alternatywę dla rolnictwa uprzemysłowionego w połowie lat 70. ubiegłego wieku. W 1978 roku opublikował swoją pierwszą książkę na temat tej koncepcji, "Permaculture One". W 1981 roku został uhonorowany Alternatywną Nagrodą Nobla za swoją pracę.
Badanie WWF: Badanie WWF "The Great Throwaway" z 2015 r. zakłada straty od 30 do 40 procent na całym świecie od pola do talerza.
Więcej informacji: The great throwaway
